ساعت ایستاده موزیکال ویکتوریایی، حدود ۱۸۹۸

توضیحات

طبق توضیحات منبع، این اثر یک ساعت ایستاده موزیکال (Longcase Clock) بازمانده از دوران ویکتوریایی و متعلق به حدود سال ۱۸۹۸ میلادی است. بر اساس اطلاعات ثبت‌شده در منبع، ساختار بدنه در بخش فوقانی مجهز به سنتوری با طرح گردن‌قویی (Swan neck) است که با سه سرتاج برنجی به فرم گوی و نیزه تزئین شده است. همچنین در بخش محفظه، یک درب دارای پنل شیشه‌ای تعبیه شده که آونگ و وزنه‌های ساعت از پشت آن به نمایش درمی‌آیند. طبق مشخصات اعلام‌شده توسط منبع، این ساعت دارای سازوکار صوتی موزیکال بوده و عملکرد زنگ‌نوازی آن در مقاطع ربع ساعت، نیم ساعت و رأس هر ساعت فعال می‌شود. وضعیت سلامت این ساعت با در نظر گرفتن قدمت آن «خوب» توصیف شده و تنها نشانه‌های جزئی ناشی از گذر زمان و فرسایش ظاهری روی بدنه آن وجود دارد. ساعت‌های ایستاده که با عناوینی نظیر ساعت پدربزرگی نیز شناخته می‌شوند، از سده‌های گذشته به عنوان نمادی از ترکیب مهندسی مکانیک دقیق و مبلمان تزئینی مورد توجه بوده‌اند. تعبیه زنگ‌های چندگانه برای اعلام زمان در فواصل مختلف ساعت و بهره‌گیری از نمادهای معماری در تاج قاب، از ویژگی‌های بارز تکامل ساعت‌سازی در اواخر قرن نوزدهم میلادی به شمار می‌آید.