ساعت ایستاده گرند‌داتر با قاب چوب گردو، اوایل قرن بیستم

توضیحات

ساعت‌های موسوم به «گرند‌داتر» (Grand-daughter clock) نمونه‌های ظریف‌تر و کوچک‌تر ساعت‌های ایستاده زمینی هستند که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به عنوان گزینه‌ای جمع‌وجور و متناسب با فضاهای نشیمن مدرن‌تر طراحی شدند. این نمونه متعلق به اوایل قرن بیستم میلادی بوده و با بدنه‌ای از چوب گردوی خوش‌نقش و خوش‌رنگ اجرا شده است که تناسبات کلاسیک یک ساعت ایستاده را در ابعادی مینیاتوری به نمایش می‌گذارد. قاب چوبی این ساعت دارای تاجی با طراحی گنبدی (Dome top)، ستون‌های تزئینی متصل در دو طرف کلاهک (Hood)، دربی قالب‌گیری‌شده در بخش تنه (Trunk) و پایه‌های فرم‌دار در بخش انتهایی است. صفحه ساعت از جنس برنج نقره‌اندود شده (Silvered brass) است که با ظرافت فراوان قلم‌زنی و حکاکی شده است؛ این صفحه مجهز به حلقه مدرج ساعتی با اعداد رومی، نقوش اسلیمی متراکم در میانه و لچکی‌ها، عقربه‌های فلزی سیاه‌کاری‌شده پرکار، مدالیون با عبارت لاتین «TEMPUS FUGIT» در طاق صفحه و اهرم‌های تغییر حالت زنگ و ملودی است. طبق مشخصات ارائه‌شده توسط منبع، این ساعت مجهز به موتوری با کوک فنری ۸ روزه (8-day spring driven) است که از کیفیت ساخت بالایی برخوردار می‌باشد. سیستم زنگ این سازوکار قابلیت اعلام ساعت و ربع ساعت را بر روی گونگ‌های متعدد دارد و به کاربر این امکان را می‌دهد تا از بین دو ملودی مختلف انتخاب کند. علاوه بر این، یک اهرم بی‌صدا کردن زنگ (Strike/Silent) نیز روی صفحه تعبیه شده است تا بتوان پخش صدا را در صورت نیاز متوقف کرد. جهت بررسی‌های کارشناسی و خرید تخصصی، توصیه می‌شود اصالت اتصالات موتور فنری با قاب بررسی شود؛ با توجه به اینکه این سبک ساعت‌ها کوک فنری دارند، سلامت فنرهای کوک (موتور اصلی و زنگ‌ها)، عملکرد چرخ‌دنده‌های مکانیزم زنگ ربع‌زن و اهرم انتخاب نغمه نیازمند آزمایش مستقیم است. همچنین یکنواختی روکش گردو و دست‌نخورده بودن لایه‌های رنگ و جلای چوب ارزش ساعت را تعیین می‌کند.