اسکیپ‌منت اهرمی سوئیسی؛ تکامل و عملکرد در ساعت‌های مکانیکی از قرن هجدهم تاکنون

توضیحات

اسکیپ‌منت اهرمی سوئیسی به عنوان رایج‌ترین نوع اسکیپ‌منت جداشونده در ساعت‌های مکانیکی شناخته می‌شود که با دندانه‌های چرخ‌دنده قارچی‌شکل مشخص می‌گردد. این سازوکار از اواخر قرن نوزدهم میلادی به استاندارد غالب در صنعت ساعت‌سازی تبدیل شد و نقش کلیدی در دقت عملکرد زمان‌سنج‌های قابل حمل ایفا کرده است. ریشه‌های این اختراع به سال ۱۷۵۴ میلادی بازمی‌گردد که توسط توماس ماج، ساعت‌ساز بریتانیایی، ابداع و نخستین بار در سال ۱۷۶۹ به‌کار گرفته شد. در ادامه، این طرح توسط بزرگانی همچون آبراهام-لوئی بریگه، پیتر لیترلند و ادوارد مسی بهبود یافت. همچنین، جورج سوج در اوایل قرن نوزدهم میلادی شکل مدرن آن را با استفاده از غلتک تخت توسعه داد که منجر به تثبیت ساختار کنونی آن گردید. عملکرد این اسکیپ‌منت به گونه‌ای است که تعادل فنر در بخش عمده‌ای از نوسان خود کاملاً آزاد است و تنها در لحظه کوتاهی برای دریافت ضربه با سازوکار درگیر می‌شود. نیرو از طریق فنر مارپیچ و چرخ‌دنده‌ها به چرخ اسکیپ‌منت منتقل می‌گردد که معمولاً دارای ۱۵ دندانه فولادی است. آزادسازی و قفل شدن این چرخ توسط سنگ‌های پالت ورودی و خروجی نصب‌شده بر روی اهرم نوسان‌گر صورت می‌پذیرد. ویژگی متمایز فرم سوئیسی، تقسیم ضربه میان سطوح شیب‌دار دندانه‌های چرخ اسکیپ‌منت و سنگ‌های پالت است. سنگ‌های پالت و پین ضربه معمولاً از یاقوت طبیعی یا مصنوعی ساخته می‌شوند. همچنین، طراحی زاویه‌دار پالت‌ها باعث ایجاد عقب‌نشینی جزئی چرخ در لحظه باز شدن قفل می‌گردد که فشار پایداری را به اهرم وارد کرده و امنیت عملکرد را تضمین می‌کند. صدای تیک‌تیک مشهور ساعت‌های مکانیکی نیز حاصل همین برخورد متناوب و توقف ناگهانی دندانه‌ها است.