ساعت آویز Johann Holtzmann با سبک نئو-رنسانس، حدود ۱۸۷۰ میلادی

توضیحات

این ساعت آویز که با سبک نئو-رنسانس وین شناخته می‌شود، یک نمونه تزئینی از حدود سال ۱۸۷۰ میلادی است. بدنه هشت‌ضلعی آن از کریستال سنگ تراش‌خورده ساخته شده که به عنوان درپوش و محفظه عمل می‌کند و با یک قاب نقره‌ای مزین به میناکاری کلوئزونه چندرنگ تکمیل شده است. صفحه ساعت نیز از میناکاری کلوئزونه چندرنگ بهره می‌برد. اعداد رومی در کادرهای مجزا (کارتوش) قرار گرفته‌اند و زمان توسط عقربه‌های آبی‌رنگ به شکل پیکان نمایش داده می‌شود. این طراحی در راستای جنبش تاریخی‌گرایی اواخر قرن نوزدهم انجام شده که هدف آن بازآفرینی زیبایی‌شناسی دوران رنسانس بوده است. درون این ساعت یک موتور گرد تمام‌صفحه قرار دارد که از سیستم انتقال زنجیری و فیوزه (chain and fusee) بهره می‌برد. سیستم فرار (اسکیپمنت) این موتور از نوع ورژ (verge) است که با یک بالانس برنجی سه‌بازویی تنظیم می‌شود. برخلاف بدنه ساعت، شواهد تاریخی نشان می‌دهد که این نوع موتور متعلق به اوایل قرن نوزدهم است. این تفاوت زمانی نشان می‌دهد که ساعت مذکور در دهه ۱۸۷۰ میلادی با استفاده از یک موتور قدیمی‌تر در یک قاب جدید مونتاژ شده است. این روش در دوره نئو-رنسانس مرسوم بود تا قطعات قدیمی در محفظه‌های زینتی جدید جای گیرند. با وجود انتساب این اثر به Johann Holtzmann در اسناد بایگانی، دقت تاریخی این انتساب و جزئیات دقیق‌تر ساختار آن همچنان موضوع پژوهش‌های علمی است. ابعاد این قطعه تقریباً ۳۳ در ۳۸ میلی‌متر گزارش شده است.