ساعت جیبی سیلندر طلا اوایل قرن نوزدهم با نشان WM

توضیحات

طبق توضیحات منبع، این ساعت جیبی روباز (open face) متعلق به اوایل قرن نوزدهم میلادی است و از مکانیزم دنگ سیلندر با طراحی نامعمول بهره می‌برد. قاب این اثر از طلای ۱۸ عیار با نقش‌اندازی موتورسیج (engine turned) و لبه‌های میانی شیاردار (reeded) ساخته شده است. موتور ساعت به‌گونه‌ای طراحی شده که در موقعیت ساعت ۹ به قاب لولا شده و فرآیند کوک و تنظیم زمان آن از طریق درپوش طلایی داخلی (dome) انجام می‌گیرد که نشان سازنده «WM» روی آن حک شده است. بر اساس مشخصات ذکرشده در منبع، صفحه ساعت از جنس نقره با تزئینات موتورسیج است که نشانگرهای زمان آن به خط رومی طراحی شده‌اند. برای نمایش زمان، از عقربه‌های فولادی آبی‌کاری‌شده طرح Breguet استفاده شده است که هماهنگی کاملی با صفحه نقره‌ای ساعت دارند. از دیدگاه فنی، موتور ساعت از نوع پل‌دار طلااندود (gilt bar movement) با کوک کلیدی است. طبق توضیح منبع، این مکانیزم دارای یک مخزن کوک آویزان و مستقل عمیق (deep freestanding suspended going barrel) به همراه قطعات استاپ‌ورک از جنس فولاد پرداخت‌شده است. بخش تعادل و تنظیم نیز شامل خرک ساده با رگولاتور فولادی پرداخت‌شده، رقاصک سه بازویی طلااندود با فنر رقاصک مارپیچ از جنس فولاد آبی، و همچنین سیلندر و چرخ دنگ فولادی است. ساعت‌های مجهز به دنگ سیلندر در سده‌های هجدهم و اوایل نوزدهم میلادی، گامی مهم برای دستیابی به ضخامت کمتر و دقت بیشتر در مقایسه با ساعت‌های مجهز به دنگ مخروطی قدیمی به شمار می‌رفتند. استفاده از مخزن‌های کوک معلق و معماری کالیبرهای پل‌دار، طراحان این عصر را قادر ساخت تا ساختارهایی با حجم اندک برای قاب‌های روباز پدید آورند که امروزه به عنوان نمونه‌های برجسته تکامل ساعت‌سازی کلاسیک شناخته می‌شوند.