ساعت جیبی طلا با قابلیت تکرارکننده و مکانیزم اتوماتون، حدود ۱۸۰۰ تا ۱۹۰۰ میلادی

توضیحات

این ساعت جیبی که از جنس طلا ساخته شده، نمونه‌ای از مهارت‌های فنی و تزیینی سده نوزدهم میلادی است. طراحی این ساعت بر پایه یک صفحه مرکزی کوچک با میناکاری سفید استوار است که زمان را با اعداد عربی نمایش می‌دهد. پیرامون این صفحه، یک صحنه مشبک‌کاری‌شده قرار دارد که شامل پیکره‌های یک مرد و یک زن است که در حال نواختن دو زنگ تعبیه‌شده در قسمت بالایی صفحه دیده می‌شوند. ویژگی شاخص این ساعت، ادغام مکانیزم تکرارکننده با عناصر تزیینی است. فیگورهای انسانی به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که گویی در حال ضربه زدن به زنگ‌ها برای اعلام زمان هستند. تضاد میان سطح صاف و سفید میناکاری‌شده با جزئیات پیچیده و مشبک فلزی، مرکز توجه بصری این قطعه را تشکیل می‌دهد. بدنه این ساعت نیز با دقت طراحی شده است. قسمت پشت قاب ساعت دارای تزیینات «انجین ترن» (تراش هندسی) است که بافتی منظم و ظریف را به سطح طلایی قاب بخشیده است. این پرداخت در کنار ساختار کلی طلا، ظاهری مجلل و در عین حال فنی به ساعت داده است. ابعاد این ساعت شامل قطری ۵/۵ سانتی‌متری، ارتفاع ۷/۴ سانتی‌متری و عمق ۲/۲ سانتی‌متری است. این ابعاد با استانداردهای رایج ساعت‌های دارای پیچیدگی (کمپلیکیشن) در آن دوران مطابقت دارد و فضای لازم برای تعبیه مکانیزم‌های داخلی و اجزای اتوماتون را فراهم کرده است. تاریخ‌گذاری این اثر در بازه زمانی گسترده‌ای میان سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۹۰۰ میلادی قرار دارد که نشان‌دهنده نبود اطلاعات دقیق در مورد زمان ساخت دقیق آن است. همچنین، نام سازنده این ساعت در اسناد موجود ذکر نشده و هویت کارگاهی که این اثر را خلق کرده، همچنان به عنوان موضوعی برای تحقیقات بیشتر باقی مانده است.