ساعت نقره با صفحه میناکاری شده تصویر آدم و حوا، ۱۷۸۵ میلادی

توضیحات

این ساعت جیبی که قدمت آن به سال ۱۷۸۵ میلادی بازمی‌گردد، از جنس نقره ساخته شده و دارای یک قاب محافظ بیرونی ساده و بدون تزئین است. بدنه اصلی ساعت قطری معادل ۴.۵ سانتی‌متر دارد و مجموع ابعاد آن در کنار قاب بیرونی به ارتفاع ۶.۴ سانتی‌متر و عرض ۵.۱ سانتی‌متر می‌رسد. این ساختار دوتایی، مطابق با سبک ساعت‌های «ورج» و «جفت‌قاب» (Pair-cased) آن دوران طراحی شده است. صفحه ساعت از جنس مینای سفید ساخته شده که بستری برای نقاشی مینیاتوری در مرکز آن فراهم آورده است. این تصویر صحنه‌ای از آدم و حوا را در کنار درخت به نمایش می‌گذارد که با استفاده از مینای چندرنگ اجرا شده است. نشانگرهای ساعت به صورت اعداد رومی سیاه رنگ درج شده‌اند و در حاشیه صفحه، یک مسیر دقیقه شمار با اعداد عربی در فواصل ۵ دقیقه‌ای برای خوانش دقیق‌تر زمان تعبیه شده است. عقربه‌ها به صورت مرکزی روی صفحه نصب شده‌اند. هنگامی که عقربه‌ها در موقعیت ساعت ۱۲ قرار می‌گیرند، بخشی از تنه درخت در نقاشی میناکاری زیر آن‌ها پنهان می‌شود. طراحی کلی صفحه با ترکیب این عناصر نمادین و کاربردی، جلوه‌ای ویژه به این ابزار زمان‌سنج بخشیده است. در بالای قاب، یک حلقه آویز (پندانت) بیضی شکل قرار دارد که به بدنه متصل شده است. با وجود مستندات موجود درباره ابعاد و مواد تشکیل‌دهنده، نام سازنده این اثر در مدارک فعلی ثبت نشده و جزئیات فنی مربوط به موتور (کالیبر) ساعت همچنان نامشخص است و نیاز به بررسی‌های کارشناسانه بیشتری دارد. این ساعت با شماره مرجع BK-۱۵۰۷۰ ثبت شده است. اگرچه در برخی اسناد طبقه‌بندی شده توسط نهاد نگهدارنده، از این اثر با عنوان ساعت مچی یاد شده، اما با توجه به ویژگی‌های ظاهری و ساختار آن، این عنوان احتمالاً ناشی از روش‌های بایگانی داخلی بوده و با کارکرد اصلی ساعت جیبی آن تضاد دارد.