گریزگاه ددبیت (گراهام) - از اختراعات کلیدی در صنعت ساعت‌سازی از سال ۱۶۷۵

توضیحات

گریزگاه ددبیت که با نام گریزگاه گراهام نیز شناخته می‌شود، به عنوان یک پیشرفت فنی مهم نسبت به گریزگاه لنگری سنتی ابداع شد. در گریزگاه‌های لنگری قدیمی، حرکت پاندول باعث می‌شد چرخ گریز در بخشی از چرخه خود به عقب رانده شود که این پدیده موسوم به پس‌زدگی، باعث ایجاد اختلال در نوسان پاندول و فشار اضافی بر سیستم انتقال نیرو می‌شد. طراحی ددبیت با حذف کامل این پس‌زدگی، دقت زمان‌سنجی را به طرز چشمگیری بهبود بخشید. در این مکانیزم، پالت‌ها دارای یک سطح قفل‌کننده دوم و منحنی هستند که با محور لنگر هم‌مرکز است. به این ترتیب، دندانه چرخ گریز بدون هیچ‌گونه حرکت رو به عقب، در حالت سکون باقی می‌ماند تا زمانی که بر روی سطح ضربه‌زننده مورب در نزدیکی انتهای نوسان قرار گیرد. این گریزگاه در ابتدا در ساعت‌های رگولاتور دقیق مورد استفاده قرار گرفت و در قرن نوزدهم به جایگزینی قطعی برای گریزگاه‌های لنگری تبدیل شد. امروزه این مکانیزم تقریباً در تمامی ساعت‌های پاندولی مدرن، به استثنای ساعت‌های برجی که عمدتاً از گریزگاه‌های وزنی استفاده می‌کنند، به کار گرفته می‌شود. در نمونه‌های تاریخی ثبت‌شده از این تکنولوژی، مانند ساعت ساخته‌شده بین سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۲، جزئیات دقیقی از پیاده‌سازی این اصل مشاهده می‌شود. در این نمونه‌ها از لایه‌های فولادی استفاده شده که درون شیارهای تراش‌خورده حرکت می‌کنند تا امکان تنظیم دقیق گام گریزگاه فراهم شود.