ساعت ایستاده (Longcase clock) با تزئینات مارکتری، حدود ۱۷۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی

توضیحات

این ساعت ایستاده که در بازه زمانی حدود ۱۷۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی ساخته شده است، نمونه‌ای از هنر ساعت‌سازی با بدنه چوبی از جنس گردو محسوب می‌شود. پایه این ساعت بر روی چهار پایه پنجه‌ای استوار شده و دارای ستون‌های گوشه‌ای است که به صورت مورب قرار گرفته‌اند. تزئینات مارکتری به کار رفته در بدنه، جلوه‌ای متمایز به این اثر بخشیده است. درب بدنه اصلی که در بالا و پایین دارای انحنای دالبری است، با تزئینات مارکتری و یک نشان برنزی طلاکاری شده تزئین شده است. این طراحی در بخش‌های دیگر بدنه نیز تکرار شده و هماهنگی بصری مطلوبی ایجاد کرده است. در ساخت این ساعت از مواد متنوعی از جمله چوب گردو، افرا، بلوط و همچنین آلیاژ برنج استفاده شده که بر ارزش ساختاری آن می‌افزاید. محفظه ساعت که به صورت گنبدی طراحی شده، دارای یک کتیبه مشبک بر روی ستون‌های سبک توسکانی با تزئینات برنجی است. در بخش فوقانی ساعت، سه پیکره برنزی که نمادهای «شهرت»، «زمان» و «اطلس» هستند، بر روی پایه‌هایی مجزا قرار گرفته‌اند که به شکوه ظاهر این ساعت می‌افزایند. صفحه ساعت از دو بخش اصلی تشکیل شده است که بخش زیرین آن دارای یک صفحه سوم کوچک‌تر بوده و با حکاکی پرتره یک مرد تزئین شده است. استفاده از تکنیک طلاکاری روی قطعات برنزی و ترکیب آن با ساختار دقیق بدنه چوبی، این ساعت را به یک نمونه قابل توجه از ساعت‌های ایستاده دوره مذکور تبدیل کرده است.