ساعت رومیزی با تندیس‌های پورسلین میسن و گلهای ونسان، اثر فرانسوا گالوآ، حدود ۱۷۵۰-۱۷۵۵

توضیحات

این ساعت رومیزی نفیس که در بازه زمانی سال‌های ۱۷۵۰ تا ۱۷۵۵ میلادی ساخته شده است، نمونه‌ای برجسته از تلفیق هنر ساعت‌سازی پاریسی با ظرافت‌های پورسلین اروپایی در سده هجدهم میلادی محسوب می‌شود. هسته مرکزی این اثر را گروهی از پیکره‌های پورسلین تشکیل می‌دهند که شخصیت‌های «کلمباین» و «پانتالونه» از نمایش‌های عامیانه کمدیا دل آرته را به تصویر می‌کشند. این پیکره‌ها در کارخانه پورسلین میسن تولید شده‌اند که از سال ۱۷۱۰ به عنوان نخستین کارخانه موفق تولید پورسلین سخت در اروپا شهرت یافت. طراحی این گروه مجسمه توسط هنرمند برجسته، یوهان یواخیم کندلر انجام شده است. بدنه این ساعت از برنز زراندود ساخته شده و پیکره‌ها بر روی پایه‌ای با طراحی صخره‌مانند و تزئینات گیاهی قرار گرفته‌اند. موتور ساعت توسط ساعت‌ساز پاریسی، فرانسوا گالوآ ساخته شده و در میان ساختاری قوسی‌شکل جای گرفته است. این ساختار توسط تنه درختی که به شاخه‌های متعدد تقسیم می‌شود، احاطه شده است. این شاخه‌ها با برگ‌ها و گل‌های پورسلینی مزین شده‌اند که محصول کارگاه‌های کارخانه پورسلین ونسان هستند. تولید گل‌های پورسلینی این ساعت در کارگاهی تخصصی به سرپرستی ماری-هنریت گراوان-میل انجام شده است. این گل‌ها به دلیل دقت گیاه‌شناسانه و ظاهر طبیعی خود در آن دوران بسیار مورد توجه اشراف و دربار اروپا قرار داشتند. در واقع، در میان سال‌های ۱۷۴۷ تا ۱۷۵۳ میلادی، تاجران کالاهای لوکس پاریسی بیش از ۱۲۰ هزار شاخه از این گل‌های پورسلینی را خریداری کردند که گاه برای افزایش حس واقع‌گرایی، با عطر نیز آغشته می‌شدند. این قطعه حاصل ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای است که توسط دلالان کالاهای لوکس در پاریس اجرا می‌شد؛ افرادی که مجسمه‌های پورسلینی وارداتی را در مجموعه‌هایی تازه به کار می‌گرفتند. این ساعت با ارتفاع ۱۶.۵ سانتی‌متر، تجسمی از میل به ورود طبیعت به فضای داخلی در قرن هجدهم است.