ساعت رومیزی زنگ‌دار ماهوگانی Benjamin Maud، حدود ۱۷۶۵

توضیحات

طبق توضیحات منبع، این ساعت رومیزی کوکی زنگ‌دار انگلیسی با امضای «Benjamin Maud London» روی صفحه، در بدنه‌ای از چوب ماهوگانی با سقف زنگوله‌ای (bell top) جای گرفته است. قاب ساعت مجهز به درب‌های قوسی‌شکل در جلو و عقب، شبکه‌های صوتی مشبک ماهوگانی در گوشه‌ها و شبکه‌های برنجی با طرح پولک ماهی و آستر ابریشمی در کناره‌ها است. چهار گوشه سقف با تزیینات آناناسی برنجی مزین شده، دستگیره‌ای برنجی در بالاترین بخش برای حمل قرار دارد و کل بدنه بر پایه‌های بلوکی استوار است. صفحه قوسی ساعت با لچکی‌های تزیینی سبک روکوکو احاطه شده و حلقه مدرج برنجی نقره‌اندود آن ارقام رومی و عربی را نمایش می‌دهد. مرکز صفحه حکاکی شده و حاوی امضای سازنده، روزنه نمایش تاریخ و نمایشگر نوسان پاندول (false pendulum) است. در قوس بالای صفحه نیز یک صفحه فرعی کوچک برای فعال یا غیرفعال کردن زنگ (strike/silent) وجود دارد. موتور هشت‌روزه ساعت از طریق دو بشکه‌فنر و فیوزی (fusee) به حرکت درمی‌آید و طبق توضیح منبع، دارای چرخ‌دنگ میل‌دار (verge) و مکانیزم زنگ ساعتی رک روی کاسه‌زنگ است. با کشیدن بند تعبیه‌شده در کنار ساعت، آخرین زنگ ساعت سپری‌شده قابل تکرار است. همچنین صفحه پشتی موتور دارای حکاکی‌های ظریف همراه با پایه‌های نگهدارنده منطبق است. ساعت‌های رومیزی موسوم به براکت کلاک در قرن هجدهم انگلستان به عنوان شاهکارهای مهندسی و تزیینی شناخته می‌شدند. استفاده از مکانیزم فیوزی برای تنظیم یکنواختی انتقال نیروی فنر و تعبیه سامانه تکرار زنگ در تاریکی از ویژگی‌های کلیدی ساعت‌سازی این عصر به شمار می‌رفت.