ساعت کابینتی آگزبورگ، ساخت حدود ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۵ میلادی

توضیحات

این ساعت کابینتی که در آگزبورگ ساخته شده، از طراحی معماری سه‌بخشی شامل پایه، بدنه مرکزی و طبقه فوقانی منتهی به فانوس بهره می‌برد. در ساختار این اثر از ترکیبی از چوب، لاک‌پشت، نقره با روکش طلا و صدف استفاده شده است. گوشه‌های بدنه با ستون‌های کرنتی و تزئینات نقره‌ای متمایز شده و پانل‌های بیرونی با طرح‌های «شینوازی» (چینی‌مآب) مزین گردیده‌اند. صفحه ساعت از صدف ساخته شده و با سنگ‌های گارنت و فیروزه تراش‌خورده تزئین یافته است که عقربه‌های ریزموزاییک روی آن حرکت می‌کنند. مکانیسم داخلی این ساعت شامل یک موتور با قابلیت اعلام زمان (ربع‌ساعت‌شمار) و تقویم است. در قرن نوزدهم، جواهرات و تزئینات بیشتری به بدنه ساعت افزوده شده است. در پایه این ساعت، کشوهایی با پوشش مخمل قرمز تعبیه شده که تجهیزات کاربردی در خود جای داده‌اند. یکی از این کشوها شامل یک سرویس چای‌خوری ۹ تکه از جنس «مایسن» است و کشوی دیگر دارای دوات و ظرف پودر نقره‌ای به همراه محفظه‌هایی برای قلم و کلید می‌باشد. تزئینات جانبی کابینت با پیکره‌های اساطیری کلاسیک آراسته شده و مجسمه‌های نقره‌ای بودا بر روی قوس‌های پایه، طبقه بالایی و سردر فانوس قرار گرفته‌اند. انتساب دقیق طلاکاری‌های این اثر به اعضای خانواده «سویتر» صرفاً یک پیشنهاد علمی است. در مورد تاریخچه مالکیت، فرضیاتی وجود دارد که این ساعت را به خانواده کنت «شون‌بورن» مرتبط می‌سازد که بر پایه نقش‌مایه‌های کرگدن و نشان‌های خانوادگی استوار است. همچنین این قطعه در مجموعه ارل پنجم «روزبری» در «منت‌مور تاورز» نگهداری می‌شده و پیش از پیوستن به مجموعه «گیلبرت»، متعلق به «رونالد ای. لی» بوده است.